De bruine van Val-Dieu

Een lekker bruin biertje dat mag ik graag, de eerste slok erg branderig, vervelend bruin bier hoort niet een sterke branderige smaak te hebben. Helaas blijft hij erg bitter en branderig. Even omschakelen naar? Bockbiertje? Russian val dieu bruinimperial stout? Deze  laatste is toch eigenlijk wel een stukje brouwerskunst, branderig maar de andere smaken zijn nog steeds goed proefbaar. Bij dit biertje drukt de branderige smaak iedere keer de andere smaken weg. Ze zijn wel aanwezig maar blijven onder de bittere smaak hangen. Een bockbiertje dus. Geen slechte maar ook geen bijzondere één van dertien uit een dozijn. Met toch wel een zachte smaak en op de achtergrond een zoetje, licht zuur, moutig en een levendig prikkelend biertje (koolzuurgas). En ergens iets van een beetje dryhopping. Er zit gist in het biertje, nagisting op de fles. Ook hier is weinig van te proeven door de branderige smaak. Als hij niet zo branderig was zou het best wel een redelijk of misschien wel een prime bockbiertje zijn.

Tekst van de brouwer; Bruin… Mysterieus en rustig !
Behalve de gekleurde tint is dit bier echt meer gealcoholiseerd dan het blond bier (8%) en het aroma is sterker. Vanaf het begin wordt het bier verraad door een koffie/mokkageur. Toch zal het mokka tijdens het proeven verdwijnen om de grootste plaats aan een noch te neutraal noch te diepe smaak van gebrande mout te geven. Dit bier laat een licht gepeperde smaak op je tong om je te verwittigen dat het om een bier gaat dat geproefd dient te worden. Gematigd of gechambreerd wordt het voornamlijk een bier voor speciale omstandigheden

De blonde van  Val-Dieu
Een bijzonder hoppig biertje, een hoppige blonde. De eerste indruk is levendig prikkelend, hoppig met een citroen of Val_Dieu_Blond_beerappelachtige fruitige smaak met een onderliggende moutig en zoetheid. De eerste twee versterken elkaar. Later wordt de hoppigheid iets minder, de prettige bitterheid blijft keurig overeind ook in de nasmaak. Met de gist uit het laatste uit het flesje een wat vollere smaak en wat bitterder. Alles met elkaar een prima biertje je moet dan wel van een hoppige houden. En de alcohol is ook wel stevig.

 
Tekst van de brouwer; Blond… Frisheid en lichtheid !
Zijn gealcoholiseerde gematigdheid (6%) geeft het bier niet alleen een gezellige rol maar ook en vooral een spijsvertering- en aperitiefrol. Het bier droogt je mond niet uit en op het einde ontwikkelt het zijn aangenam en bitter karakter. De frisheid van het begin zal het gemakkelijk temmen. Het zal zijn dikke witte mantel bewaren gedurende het proeven.

De trippel, ze hebben de blonde genomen en deze op gewaardeerd met extra mout voor meer alcohol. Maar dan wordt het nog geen trippel maar een zware blonde. Prima te drinken maar geen trippel. Een trippel is fruitig iets moutig maar niet overmatig hoppig.
Wat deze wel is. Door de wat zwaardere moutsmaak komen de bittere en hoppige smaak wel minder naar voren dan bij de blonde.
De gist maakt niet zo’n heel groot verschil hij komt wat warmer over. Een prime hoppige zware blonde.val-dieu trippel

Tekst van de brouwer; Trippel… Kracht en sereniteit ! Dit laatste bier (9%) dat zich in de rijping geëmancipeerd heeft, is het resultaat van een lange gisting die onder de ogen van de brouwer gebleven is. Als het kleine zus (het gouden Val-Dieu) geeft het proeven een licht zoete smaak. Maar die wordt snel door een diepe bitterheid verdrongen. Deze laatste zal in geen geval al de andere componenten verdringen : de natuurlijk gearomatiseerde hop en de gealcoholiseerde achtersmaak! Gepaard met een geschikte gastronomie wordt het tussen de grootste bieren gerangschikt die op de chicste tafels opgediend worden. Het onthult zijn echt karakter zodra het fris is!

Om mee te kunnen doen met de populair geworden verkoop van Belgische biertjes maken leken brouwers nog wel eens gebruik van een naam van een abdij of klooster welke niet meer in gebruik is.  Als het mogelijk is worden de gebouwen vaak hersteld, een beetje graven in de historie voor wat recepten en er is weer een nieuw klooster of abdij bier. Maar de brouwers traditie en ervaring neem je dan niet mee. Een goed Belgisch biertje brouwen is een vaardigheid een trappisten bier of iets met dezelfde kwaliteit is een kunst. Zo is het ook met Val-Dieu gegaan prima biertjes maar geen brouwerskunst.

Advertenties